W końcu 1927 r. Pionier liczył ok. 2500 zorganizowanych członków. Z początku miał oparcie głównie w szkołach powszechnych i ludowych, później większość organizacji stanowiły dzieci pracujące w przemyśle krawieckim, skórzanym, metalowym, drzewnym itd. - przeważnie z warsztatów, natomiast z większych fabryk mniej. Komórki organizacji początkowo mieszane, zostały później zreorganizowane i utworzono koła prawie wyłącznie fachowe, fabryczne i szkolne.

Pomimo rozgromienia Kołczaka i Denikina, mimo że Kraj Radziecki coraz bardziej rozszerzał swe terytorium, uwalniając od białych i od interwentów Kraj Północny, Turkiestan, Syberię, Don, Ukrainę, itd., mimo że Ententa musiała znieść blokadę Rosji, państwa Ententy wciąż jeszcze nie chciały się pogodzić z myślą, że Władzy Radzieckiej nie da się pokonać, że to ona odniosła zwycięstwo.